غزل واره ماتم

از ماه

لکه ای بر پنجره مانده است

از تمام آب های جهان قطره ای بر گونه ی تو

و مرزها

آنقدر نقاشی خدا را خط خطی کردند

که خون خشک شده

دیگر نام یک رنگ است

از فیل گردنبندی بر گردن هایمان

و از نهنگ شامی مفصل بر میز

فردا صبح

انسان به کوچه می آید

و درختان از ترس

پشت گنجشک ها پنهان می شوند

گروس عبدالملکیان

با اجازه تندیس ماهم که  از وبلاگشhttp://royaye-maah.blogfa.com/  این شعر گروس و کش رفتم

مریم عزیزتر از جانم نمی خوای دیگه بنویسی ؟ زخم خوبی به دلم زدی مرسی

من هم بدون مریم دلیلی ندارم برای نوشتن

خداحافظ

پروردگار محترم، بنده که شما رو هيچ وقت نمي‌بخشم، از اون لحاظ. شما هم همينطور البته. مي‌گم حالا که بي حساب شديم و صفر شد، مي‌شه شما در همون جهت يه قدم فيلي مثبت بردارين، لطفاً. خيلي ممنون.

www.royaye-maah.blogfa.com